ጢም ያለ ስታዲየም ውስጥ አንድ ተወዳጅ ቡድን ጎል ሲያስቆጥር አስቡት። በአስር ሺዎች የሚቆጠሩ ደጋፊዎች በተመሳሳይ ጊዜ ቆመው ይጨፍራሉ፣ ይዘላሉ፣ ይፈነጥዛሉ እና በደህንነት ድጋፎች ላይ ይደገፋሉ። በዓይን ሲታይ የኮንክሪት ጎድጓዳ ሳህን የሚመስለው ስታዲየም ሙሉ በሙሉ የማይንቀሳቀስ ይመስላል። ነገር ግን ውስጥ ለውስጥ የማይታይ የክብደት የዱላ ቅብብል ውድድር ይጀመራል።

አንድ ሰው ሌሎችን ሁሉ ወክሎ መላውን ውድድር መሮጥ አይችልም። አንድ መዋቅራዊ አካልም ሁሉንም ሸክሞች መሸከም አይችልም። ዱላው ከአንድ ባለሙያ ወደ ሌላ በተሳካ ሁኔታ መተላለፍ አለበት፡ ክብደቱም ከአንድ አካል ወደ ሌላ አካል መሰራጨት ይኖርበታል። አንዱ ሯጭ ዱላውን ቢጥል - ወይም በሁለት ሯጮች መካከል ያለው ቅብብሎሽ በደንብ ካልተቀናጀ - መላው ቡድን ሊሸነፍ ይችላል።

ደህንነቱ የተጠበቀ መዋቅር በተለምዶ በአንድ መሐንዲስ ብቻ የሚሰራ ውጤት አይደለም። ይህ ውጤት የሚገኘው ብዙ ባለሙያዎች በተለያዩ ደረጃዎች እውቀታቸውን በማበርከት ነው - መሬቱን ከመረዳት እና መዋቅሩን ከመንደፍ ጀምሮ እስከ ግብዓቶችን ከመምረጥ፣ የግንባታ አስተዳደር፣ የሥራ ጥራት ቁጥጥር እና በመጨረሻም የተጠናቀቀውን ፕሮጀክት ማስረከብ።

የማይታየው የጭነት ጉዞ

እያንዳንዱ የእግር እርምጃ፣ በመስታወቱ ፊት ላይ የሚነፍሰው እያንዳንዱ ነፋስ፣ እና እያንዳንዱ ቶን የብረት ፍሬም የማይታይ ኃይል ይፈጥራል፤ ክብደት። ይህን ለመቋቋም፣ አንድ መዋቅር ሸክሙ ደህንነቱ በተጠበቀ ሁኔታ መሬት ላይ እስኪደርስ ድረስ የስበት ኃይልን ከነጥብ ወደ ነጥብ፣ ከአካል ወደ አካል ማለፍ አለበት።

በአምስተኛው ፎቅ ላይ የቆመ ሰው ክብደቱ "ወለሉ ላይ ብቻ" የሚቀር ሊመስለው ይችላል። እንደ እውነቱ ከሆነ፣ ያ ክብደት ጉዞ ይጀምራል።

ወለሉ ጭነቱን ወደ አግዳሚዎች ያስተላልፋል። አግዳሚዎቹ ወደ አምዶች ወይም ግድግዳዎች ያስተላልፋሉ። አምዶቹ በህንፃው ውስጥ ወደ ታች ያስተላልፉታል። መሠረቶቹ ኃይሎቹን ወደ መሬት ያሰራጫሉ። በመጨረሻም፣ መሬቱ ሁሉንም ነገር የተረጋጋ ለማድረግ የሚያስፈልገውን ድጋፍ ይሰጣል።

ይህ የጭነት መንገድ ወይም የጭነት ማስተላለፊያ ዘዴ ይባላል።

እና ይህ የምህንድስና ችግሩ አንድ ክፍል ብቻ ነው።

ሕንፃው/መዋቅሩ ነፋስን፣ የመሬት መንቀጥቀጥን፣ የሙቀት ለውጥን፣ የውሃ፣ የአፈር እንቅስቃሴን፣ የግንባታ ጭነቶችን እና ሌሎች ብዙ ኃይሎችን መቋቋም አለበት።

እነዚህ የጭነት መንገዶች የሚጠኑት በልዩ መሐንዲሶች ነው። ለዚህም ነው ስኬታማ ፕሮጀክት የሲቪል ምህንድስና ዲግሪ ያለው አንድ ሰው ብቻ ሳይሆን ልዩ ልዩ ባለሙያዎችን ያቀፈ ቡድን የሚያስፈልገው።

የምህንድስና ቡድኑ

ኢንጂነሪንግ ሰንሰለት ነው፣ የተናጥል ሥራ አይደለም

አንዳንዴ እንዲህ ብለን ልናስብ እንችላለን፦

"ጥሩ የሲቪል መሐንዲስ አውቃለሁ። ሁሉንም ነገር መስራት ይችላል።"

ይህ አካሄድ በጣም ትንሽ እና ቀላል ለሆነ ፕሮጀክት ተስማሚ ሊሆን ይችላል፣ ይህም እንደ አካባቢው ደንቦች እና ሙያዊ ወሰን ላይ የተመሠረተ ነው።

ነገር ግን አንድ ፕሮጀክት ትልቅ ወይም ውስብስብ እየሆነ ሲሄድ፣ አንድ ሰው አርክቴክት፣ መዋቅራዊ መሐንዲስ፣ የጂኦቴክኒካል መሐንዲስ፣ ቀያሽ፣ የሜኤቧ መሐንዲስ፣ የግንባታ ሥራ አስኪያጅ፣ የግብዓቶች ባለሙያ እና የጥራት ተቆጣጣሪ እንዲሆን መጠበቅ ከእውነታው የራቀ ነው።

እያንዳንዱ ዘርፍ የተለያየ እውቀት፣ ልምድ፣ መሳሪያዎች እና ሙያዊ ኃላፊነት ይጠይቃል።

የሰውን አካል ስለመገንባት አስቡ። ልብ ሳንባን መተካት አይችልም። ሳንባዎች አንጎልን መተካት አይችሉም። አንጎል ኩላሊቶችን መተካት አይችልም። ሰውነት የሚሰራው የተለያዩ የአካል ክፍሎች አብረው ሲሰሩ የተለያዩ ተግባራትን ስለሚያከናውኑ ነው።

አንድ ሕንፃ ወይም መዋቅር በተመሳሳይ መልኩ ነው የሚሰራው።

የተለያዩ የሙያ ዘርፎች እያንዳንዳቸው የተለያዩ ኃላፊነቶች አሏቸው - ነገር ግን ስራቸው መገናኘት አለበት።

---

እውነተኛው ጥንካሬ በቅንጅት ውስጥ ይገኛል

ስለዚህ የፕሮጀክት በጣም አስፈላጊው ክፍል ብዙ መሐንዲሶች መኖራቸው ብቻ አይደለም።

ትክክለኛዎቹ ባለሙያዎች አብረው እንዲሰሩ ማድረግ ነው።

• የመዋቅር መሐንዲስ ከጂኦቴክኒካል መሐንዲስ መረጃ ያስፈልገዋል።
• አርክቴክቱ ከመዋቅራዊ መሐንዲስ ጋር መተባበር አለበት።
• የሜካኒካል፣ የኤሌክትሪክ እና የቧንቧ መሐንዲሶች ከሁለቱም ጋር መተባበር አለባቸው።
• ቀያሽ ባለሙያው ዲዛይኑን ወደ ትክክለኛ ቦታዎች ማስቀመጥ አለበት።
• ኮንትራክተሩ እና የመስክ መሐንዲሶች የዲዛይን ዓላማውን መረዳት አለባቸው።
• የጥራት ቡድን ግንባታው መስፈርቶቹን የሚያሟላ መሆኑን ማረጋገጥ አለበት።
• እና የሆነ ነገር ሲለወጥ ሁሉም ሰው መግባባት አለበት።

ጥሩ የምህንድስና ቡድን እንደ ተናጠል ባለሙያዎች ስብስብ ሆኖ አይሰራም። በቅንጅት ይሰራል።

---

መዋቅር/ህንፃ ከአርማታ እና ከብረት የበለጠ ነገር ነው

ወደተጠናቀቀ ሕንፃ ሲገቡ፣ ግድግዳዎችን፣ ወለሎችን፣ መስኮቶችን፣ በሮችን እና ጣሪያዎችን ብቻ ሊያዩ ይችላሉ። ከእነዚህ የሚታዩ ነገሮች በስተጀርባ እጅግ በጣም ብዙ የማይታዩ ስራዎች አሉ፡

የመስክ ምርመራ → የቅየሳ ጥናት → የስነ-ህንፃ ዲዛይን → የመዋቅር ዲዛይን → የጂኦቴክኒካል ዲዛይን → የሜኤቧ ዲዛይን → ቅንጅት → ግንባታ → ሙከራ → ምርመራ → ማስተላለፍ → ማስረከብ

እያንዳንዱ ሂደት የመጨረሻውን ውጤት ለማምጣት አስተዋጽኦ ያደርጋል።

አንድ አስፈላጊ ሂደት ከተበላሸ፣ አጠቃላይ ፕሮጀክቱ ሊጎዳ ይችላል።

ለዚህም ነው የሲቪል ምህንድስና ፕሮጀክት ሲያቅዱ, ይህ ቀላል ጥያቄ መሆን የለበትም.

"መሐንዲስዬ ማነው?"

የተሻለ ጥያቄ የሚከተለው ነው፡-

"ለፕሮጀክቴ ትክክለኛው የምህንድስና ቡድን አለኝ?"